RECENSIE: Daniel Cole - Ragdoll


Reputatie 4
Badge +6
  • Wim
  • VeelSpotter
  • 58 reacties
De 2017-editie van de VN Detective & Thrillergids bevat honderden recensies van, hoe kan het ook anders, thrillers en detectives. Negen titels werden beloond met het maximale aantal van vijf sterren. Elke paar dagen post ik hier de recensie van een van deze titels. Vandaag is het Ragdoll van Daniel Cole!

"Zeven doden en tot dusver een inhaler, bloemen en een vis als moordwapens. Waar is de goeie ouwe tijd gebleven dat mensen het fatsoen hadden om gewoon naar iemand toe te lopen en hem overhoop te schieten?’ Welkom in de wereld van rechercheur William Oliver Layton Fawkes, roepnaam Wolf, en zijn kompanen Edmund Edmunds, geleend van de afdeling Fraude, en diens babysitter Emily Baxter. Wolf is net terug aan het werk na een psychisch wat mindere periode. Er is een lijk gevonden, en wat voor een: samengesteld uit de ledematen van zes overledenen (zwart been aan witte romp…), kunstig geëxposeerd en met een vinger wijzend naar Wolfs flat. En dat niet alleen. Er komt ook een lijstje van zeven op het oog willekeurige mensen die op bepaalde data vermoord zullen worden. Zes doden en nog zeven te gaan… en Wolf is de laatste op de lijst. Hoeveel uitdaging meer heeft een politieman nog nodig, zou je denken. Maar er is nog iets. Alle aanwijzingen die men mondjesmaat vindt, leiden (in)direct naar een zaak waarin Wolf zich gruwelijk heeft vergaloppeerd en die hem zijn huwelijk kostte. Zijn ex is verslaggeefster en hijgt hem – duidelijk voorzien van inside informatie – in zijn nek. En intussen tikt de doodsklok: zijn de slachtoffers te redden en is de dader te stoppen en te pakken?

Vooraf was er veel geblaas en gedoe om dit debuut, maar de voormalige ambulancebroeder Cole (1983) maakt die hoge verwachtingen meer dan waar. Zijn uitgever omschrijft hem na één boek al als nieuw thrillerfenomeen. Dat is kort door de bocht, maar Ragdoll is een droomdebuut. Wolf krijgt te maken met een bizarre zaak, natuurlijk. Maar dat maakt het nog geen sterk verhaal. Dat doet Cole door de personages, hun onderlinge relaties (de relatie tussen Wolf en Baxter lijkt wel wat op die tussen Cormoran Strike en Robin Ellacott in de boeken van Robert Galbraith / JK Rowling), de inventieve plot (‘Faustisch alibi’!), de spanning, de vaart en de schrijfstijl, maar ook het toefje droge humor. Een feest om te lezen. Zo kan het dus ook. Maar bovenal: lijk van het jaar."

Heeft een van jullie het debuut van Daniel Cole gelezen? Zijn jullie het eens met deze recensie?

0 reacties

Geen reactie

Reageer