RECENSIE: Vaderland - Fernando Aramburu

RECENSIE: Vaderland - Fernando Aramburu
Reputatie 5
Badge +8
  • Hoofdredacteur
  • 97 reacties
Het geweld van de ETA heeft impact gehad op iederéén in Baskenland, en het geweld klinkt nog steeds door. Dat toont Fernando Aramburu aan in zijn roman Vaderland (Wereldbibliotheek). Een roman die in Spanje direct een verkoophit werd: meer dan een half miljoen exemplaren gingen er al over de toonbank. Terecht.

Vaderland heeft negen hoofdpersonen in twee gezinnen. De vader van het eerste gezin is vermoord door de ETA. Het boek springt heen en weer in de tijd, maar langzaamaan krijg je een steeds completer beeld. Van wat er gebeurd is in de afgelopen jaren, maar daar gaat het niet om. Wel om de impact die een terreurdaad heeft, die nationalistisch geweld heeft. Huwelijken gaan kapot doordat de één Spaans is (lees: niet-Baskisch), terwijl de ander een familielid bij de ETA heeft. Vrienden worden uit elkaar gerukt. Je leest hoe makkelijk het is voor jongeren om verleid te worden door de ETA, hoe de roep om nationalisme blijft doorklinken, hoe de pijn van een vermoord familielid blijft opspelen.

Ik geef je wel een waarschuwing. Je moet dit boek eigenlijk in lange stukken lezen. Ik nam het in eerste instantie mee in de trein: geen goed idee. De vele personages hebben ingewikkelde namen, de tijden verspringen, je moet echt even in het verhaal blijven om het goed te kunnen volgen. Bovendien heeft Aramburu een aparte schrijfstijl, waarin hij geregeld vragen aan zichzelf stelt. Maar als je doorleest, leest die schrijfstijl als spreektaal, als een vertelling. En wat voor vertelling. In een tijd waarin de Catalaanse roep om onafhankelijkheid opspeelt, en overal ter wereld nationalisme een relevant thema blijft, is dit boek zo actueel. En indrukwekkend.

Wie heeft Vaderland al gelezen? Wat vind jij?

0 reacties

Geen reactie

Reageer